Bazylika Matki Bożej
Wspomożenia Wiernych

Sanktuarium Matki Bożej
Wspomożycielki Wiernych

Zgromadzenie Salezjańskie

Matka Boża Wspomożycielka Wiernych
koronowana
24 września 1995 roku

data nadania tytułu 
bazyliki mniejszej 
23 grudnia 2003 roku

Diecezja Kaliska

 width=

Twardogóra to miejscowość położona 53 km na północny wschód od Wrocławia. Jako rybacka osada już w X wieku weszła w skład państwa polskiego, a w roku 1293 otrzymała prawa miejskie. W świątyni wybudowanej w 1873 roku w stylu neogotyckim znajduje się rzeźba Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych.
Figura wyrzeźbiona w drewnie lipowym przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem na ręku. Maryja w prawej ręce trzyma berło. Artysta rzeźbiarz Jan Szczerkowski nadał jej twarzy rysy spokojne i piękne; postaci smukłość i dostojność. Dzieciątko Jezus jest podobne do Matki. Jej na plecy spływają długie falowane włosy, jego twarzyczkę okalają krótkie, gęste loki. Brodę podpiera sobie lewą rączką.
W 1957 roku figura została odnowiona przez konserwatora z Wawelu, Adama Kruka, a także pokryta warstwą srebra i złota. Suknia Maryi jest srebrna, a jej płaszcz i sukienka Jezusa złote.
Figurę tę Jan Szczerkowski, który pracował w Salezjańskiej Szkole Stolarskiej w Oświęcimiu, wykonał na zamówienie do jednego z kościołów województwa lwowskiego, nie dotarła tam jednak nigdy. Po wybuchu II wojny światowej zakład zajęły wojska niemieckie. Szkołę i pracownię zamieniono na szpital. Nie wykończony ołtarz wraz z figurą znalazł się na podwórzu. Uratowała ją od zniszczenia Julia Piwowarska, ukrywając na strychu szkoły. Po zbombardowaniu szkoły statua, ku zdumieniu świadków wydarzeń, ocalała. Pani Julia znalazła jej nowe schronienie, a przed atakiem wojsk radzieckich zabrała do własnego mieszkania.
Kolejny nalot zniszczył i to lokum, ale figura znów w cudowny sposób ocalała. Przeznaczono ją do nowo założonej placówki salezjańskiej, do kościoła w Twardogórze, na Ziemiach Odzyskanych. Wyprawiono ją tam z transportem skrzyń zawierających maszyny do szkoły krawieckiej, jaką zamierzali uruchomić salezjanie. W drodze cały transport, z wyjątkiem skrzyni z figurą, przepadł bez śladu. Była to już ostatnia niezwykła przygoda rzeźby.
Wkrótce miała się stać Twardogórską Panią, Wspomożycielką tych, którzy przybyli na dolnośląską ziemię z różnych stron Polski: z okolic Lwowa i Wilna, a także z sąsiedniej Wielkopolski i Polski centralnej. Wśród repatriantów ze Wschodu był salezjanin, ksiądz Jan Duniec, który już 12 lipca 1945 roku rozpoczął tu pracę duszpasterską i organizowanie placówki salezjańskiej. Zamieszkał na plebanii przy kościele katolickim pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego. Odprawiał msze święte i nabożeństwa, a osiedleńców witał osobiście na dworcu. Wkrótce katolicki kościół okazał się za mały, a drugi, protestancki stał pusty. Na prośbę parafian władze państwowe miasta przekazały go Administracji Apostolskiej we Wrocławiu. Salezjanie przystosowali ten kościół do potrzeb kultu katolickiego. Figurę Matki Bożej Wspomożenia Wiernych umieszczono 7 grudnia 1945 roku w ołtarzu głównym, a 8 grudnia administrator apostolski ks. Karol Milik, przy gremialnym udziale okolicznej ludności, dokonał uroczystego aktu poświęcenia kościoła.
Od tego czasu ciągle wzrasta kult Matki Bożej. Rosnący rozgłos o łaskach uzyskiwanych dzięki jej pośrednictwu przydał temu miejscu sławę sanktuarium Dolnego Śląska. Dekretem biskupa Stanisława Napierały z dnia 31 maja 1944 roku zostało tu ustanowione sanktuarium maryjne w diecezji kaliskiej. Jednocześnie Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił korony. Uroczystość koronacji odbyła się 24 września 1995 roku w Twardogórze. Mszę świętą odprawił nuncjusz apostolski arcybiskup Józef Kowalczyk.

Twardogora_01.jpg
Twardogora_02.jpg
Twardogora_03.jpg